Na prelasku iz trećeg u drugi milenijum pre nove ere došlo je do velikih previranja i migracija na području Balkana. Nove grupe indo-evropskih populacija naselile su predeo oko Dunava, stvorivši svoje kulture na temeljima Badenske i Kostolačke. Tako je na području Srema i istočne Slavonije nastala Vučedolska kultura, zamenivši ove dve kulture na jugu sve do Stalaćke klisure. Istovremeno je i područje današnje Srbije pretrpelo seobe domorodačkog stanovništva prema jugu, povlačeći se ispred stanovništva koje je dolazilo sa severa, a od kojih su neki trajno naselili predeo Balkana, stvorivši korene proto-ilirskim plemenima. Ti događaji označavaju i prelazak iz bakarnog u bronzano doba. Na jugu, u Grčkoj, došljaci sa severa, iz predela današnje južne Srbije, Makedonije i severne Grčke, asimilirali su lokalno stanovništvo, tvoreći sopstvenu kulturu, koja je vrlo brzo prerasla u najdominantniju kulturu, ne samo kopnene Grčke, već i celog Egeja - Mikensku kulturu. Ona je tokom drugog milenijuma pre nove ere zamenila posrćuću Minojsku i Kikladsku kulturu, a kasnije i čuvenu Trojansku kulturu u Maloj Aziji, čime se Mikenska kultura ubraja u najznačajniju kulturu bronzanog doba na tlu Evrope.

Područje današnje opštine Aleksinac nije bilo obuhvaćeno Vučedolskom kulturom. Umesto toga, na njoj se razvila lokalna kultura, koja po najistraženijem nalazištu u Paraćinu nosi naziv Paraćinska grupa. Ova kultura se razvila pre svega na području srednjeg Pomoravlja (gornji tok Velike Morave i donji tok Južne Morave), otprilike na teritoriji od Despotovca pa sve do Niša, gde prelazi u grupu Medijana, mada je zastupljena i na istoku, oko Zaječara. Kultura je postojala tokom srednjeg i poznog bronzanog doba, i obuhvata vremenski raspon 1.800-800. g.p.n.e.

Ono što je karakteristično za Paraćinsku grupu jeste da su sva nalazišta isključivo nekropole (groblja). Nije otkopano nijedno naselje. To možda ukazuje na činjenicu da se žitelji te kulture nisu vezivali za pojedinačna mesta stanovanja, te da su donekle bili polunomadi, dok su grobovi bili kultna mesta koja su se generacijski popunjavala. Sve nekropole su uglavnom smeštene pored reka, na rečnim terasama. Po pravilu su grobovi bili neobeleženi (osim onih kod Zaječara), i nisu bili prekrivani humkama. Drugim rečima, nije bilo nikakvih naznaka da se radi o groblju, te da su njihovu lokaciju znali samo najbliži ukućani.

Grobovi su, u suštini, bili plitke rake u kojima su smeštane urne kruškastog oblika sa pepelom pokojnika. Kremacija je isključivi način sahranjivanja, a sa pepelom su ubacivali i priloge u vidu metalnih predmeta - obično bronzani ukrasi i noževi. Urne su prekrivane običnom zdelom ili tanjirom, i zatim je cela urna pokopavana. S obzirom da je česta pojava da su u visini ramena urni nalažene i male posude ili šoljice, moguće je da su urne u stvari bile pokopavane samo do visine ramena, a da je otvor sa poklopcem virio iznad zemlje. Keramika je prosta, grublje fakture, bezlična i prilično trošna.

Uzimajući u obzir da je bronzano doba period kad se na Balkanskom p-vu javljaju prva velika raslojavanja stanovništva usled gomilanja bogatstva, i uzimajući u obzir distribuciju arheoloških nalazišta, može se reći da je u ovom periodu teritorija opštine Aleksinac bila vrlo slabo naseljena, a da je kvalitet života bio jako nizak.

Jedno takvo nalazište Paraćinske kulture nalazi se kod sela Žitkovac, na obodu nekadašnjeg korita Južne Morave. Tačnije, radi se o nekadašnjoj ciglani "Morava". Tamo je 1985. godine prilikom kopanja zemlje za opeke pronađeno više urni, od kojih je sačuvana samo jedna. Ona je nađena na dubini od 2,5 metra i visine je oko 40cm. Pored nje su otkopana i dva ceremonijalna sudića, visine oko 10cm. Urna je sadržavala ostatke pepela i butnu kost koja nije izgorela. Svi nalazi se sada čuvaju u Zavičajnom muzeju u Aleksincu. 1994. godine naknadnim rekognisciranjem terena otkriven je još jedan sudić i gomila grnčarije mrke boje, kao i ostaci pepela i kućnog lepa. Procenjeno je da nekropola obuhvata površinu od oko 80 ari. Danas je ciglana u propalom i ruiniranom stanju, tako da je vrlo lako ući u krug fabrike i istražiti okolo. Ali, i pored opsežnog istraživanja ja nisam našao apsolutno išta što bi ukazivalo na bronzano doba (lokacija je toliko zapustela, da se bez ozbiljnog rovokopača ne može vršiti ikakvo istraživanje).